Denosumab (TNFSF11, prolia ) – osteoporoza, rak olbrzymiokomorkowy, RZS i potencjalne powazne skutki uboczne

 

Denosumab (TNFSF11, prolia ) to przeciwcialo monoklonalne aktywatora receptora lingandu czynnika transkrypcyjnego NFkB(RANKL) które blokuje jego przyczepienie sie do receptora RANK przez co blokuje powstanie i aktywacje osteoklastów (komórek koœcca odpowiedzialnych za jego resorbcjê). 1)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/211875932)cyber.sci-hub.tw/MTAuMTAzOC9ucnJoZXVtLjIwMTcuMTQ0/collison2017.pdf. Jego zastosowanie to osteoporoza (glownie kobiet po menopauzie), rak olbrzymiokomorkowy kosci, reumatoidalne zapalenie stawow. Okres poltrwania tego leku wynosi 26dni takze jego podawanie co miesiac ma jak najbardziej sens. 3)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29933364 Cena?kosmiczna.W 2013 wynosila 2044$ (teraz na pewno wiecej). 4)ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5927995/ . We wspieraniu leczenia jakich przypadlosci ma lub moze miec jeszcze zastosowanie?I najwazniejsze – jakie niesie za soba skutki uboczne?o tym ponizej.

 

 

Zastosowanie denosumabu (TNFSF11, prolia )

  • Jako ¿e powoduje obni¿enie siê poziomów wapnia w organizmie, sugeruje siê, i¿ mo¿e przeciwdzia³¹æ hiperkalcemii i utracie masy kostnej u osób z po przeszczepie nerek. 5)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/309904126)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30852679
  • W przypadku raka gigantycznokomórkowego rdzenia krêgowego mo¿e obni¿yæ poziom bólu, zwiêkszyæ skostnienie i w niektórych przypadkach zmniejszych wielkoœæ guza. 7)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31098716
  • Zmniejsza ból i zwiêksza gêstoœæ koœcca u kobiet z osteoporoz¹ leczonych glukokortykoidami jak i u tych, które nie by³y nimi leczone. 8)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26019600
  • Zwieksza gêstoœæ koœcca u osoby z osteoporoza i syndromem Prader-Willi 9)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30880995
  • Podawany 2x do roku przez okres 3 lat powoduje redukcjê z³amañ koœci biodrowej i nie wykazuje silnych skutków ubocznych u kobiet z osteoporoz¹. 10)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21187593
  • Dawkowanie 60mg 2x rocznie zmniejsza ryzyko vertebral, hip, and nonvertebral fractures in women with postmenopausal osteoporosis. Skutki uboczne s¹ jak to ujêto – akceptowalne. 11)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21132405
  • Prawdopodobnie odosobniony super przypadek(w sensie silny organizm 45-letniej kobiety) z rakiem piersi,wielotorbielowatoœci¹ w¹troby(od urodzenia) i niewydolnoœci¹ nerek – dializowana, której podawano denosumab, poza hipokalcemi¹ problemami z przytarczycami zero problemów – prze¿uty do koœci ustabilizowa³y siê i choroba nie postêpowa³a. Ciekawe jak siê skoñczy³o finalnie ca³e leczenie… 12)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26813866
  • Przypadek wyleczenia raka olbrzymiokomórkowego odcinka szyjnego krêgos³upa. (dawka 120mg raz w miesi¹cu podskórnie przez 24miesi¹ce). 13)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27179332
  • Aby Denosumab mia³ szanse wyleczyæ z olbrzymiokomórkowego raka koœci(GCTB) musi on byæ zwi¹zany z nadmiern¹ aktywacj¹ œcie¿ki sygna³owej RANK(tzw.RANK-positive tumor gianat cells). W tym badaniu takie typy raka s¹ z niezwykle wysok¹ skutecznoœci¹ redukowane lub eliminowane przez denosumab. (dawkowanie dla osób doros³ych 120mg co miesi¹c w tym dodatkowe dawki w 8 i 15 dniu). 14)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22711702
  • Wykazuje skutecznoœæ w chorobie Pageta gdzie nadmierny obrót koœcca to coœ co powinno siê zahamowaæ. 15)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22586699
  • Zmniejsza ból koœci w dysplazji w³óknistej – przypadek 9 letniego ch³opca oraz skutki uboczne które temu towarzyszy³y(nadczynnoœæ przytarczyc, hiperkalcemia, hipfosfatemia). 16)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22431375
  • Mo¿e leczyæ agresywne kostniakomiêsaki poprzez blokade RANKL. 17)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26659571
  • Sugeruje siê, ¿e mo¿e mieæ zastosowanie w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów 18)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2660885319)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27871200 20)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31069051 Np.w leczeniu osteoporozy wspó³wystêpuj¹cej z reumatoidalnym zapaleniem stawów 21)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28936606
  • Przypadek cz³owieka z rakiem dróg ¿ólciowych i hiperkalcemi¹ u którego denosumab kontrolowa³ nadmierny poziom wapnia we krwii. 22)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27904108
  • Raport obejmuj¹cy lata 2003-2015 – 244 przypadki osteonekrozy szczek zwi¹zanych z podawaniem leku denosumab – wszystkie wymaga³y inwazyjnego leczenia chirurgicznego. 23)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2784345324)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25884045
  • Denosumab zmniejsza wielkoœæ raka olbrzymiokomórkowego przez co mo¿e dojœæ do operacji jego wyciêcia. Opisano bezobjawowoœæ pacjenta(tj.bez nawrótów) na 2 lata po operacji (przewa¿nie podaje siê w statystykach prze¿ywalnoœæ lub ewentualne nawroty do 5 lat po chemioterapi czy te¿ operacji wyciêcia nowotworu…). 25)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27792106
  • Mo¿e zahamowaæ/naprawiæ erozjê koœcca/stawów w przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów. 26)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2776883127)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3103662528)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2868114829)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30602032
  • 27 przypadków wielokomórkowego raka koœæi – po podaniu denosumabu 20 z nich wyzdrowia³o. 30)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27722984
  • Zahamowanie RANKL zwiêksza si³ê miêœni i insulinowra¿liwoœæ u osób z osteoporoz¹. 31)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31120440
  • Zwiêksza tak¿e gêstoœæ koœcca u mêszczyzn 32)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28721134
  • Przypadek osteoblastomy d³oni w którym denosumab spowodowa³ szybkie wyleczenie, zamieniaj¹c tkankê nowotworow¹ w kostnia³¹ i bezbolesn¹ masê przywracaj¹c jej funkcjê(d³oni). 33)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30910238
  • Mo¿e ca³kowicie usun¹æ obrzêk szpiku kostnego w kolanie. (tutaj przypadek wycofania siê objawó klinicznych w 8 tygodni po pojedyñczej terapii 60mg denosumabu) 34)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25783691
  • Przypadek 13latki z wielokrotnymi nawrotami torbieli têtniakowej koœci strza³kowej wyleczonej denosumabem oraz ³y¿eczkowaniem (czyli wyciêciem têtniaka). 35)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30631617
  • Spowalnia progresje gigantycznokomórkowe raka kosci. 36)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26161925
  • Mozliwe ze bedzie pomocny w leczeniu torbieli tetniakowatej(ABC) ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30086700 ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29470716 . Tutaj raport medyczny 2 przypadkow dzieci w wieku 8 i 11 lat u ktorych dzieki denosumabowi zostal zniwelowany bol oraz problemy neurologiczne które towarzysza temu typowi raka 37)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23455951  Oraz kolejny raport z 9 przypadków 38)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30086700
  • Moze byc skuteczny w przypadku raka piersi gdzie poziomy RANKL/RANK sa podwyzszone. 39)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24147253
  • Mo¿e byæ pomocny w przypadku cysty ABC 40)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30931897
  • Pomaga w przypadku idiopatycznego obrzêku szpiku kostnego(wraz z 20tyœ jednostek witaminy D3/tydzieñ). 41)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31186095
  • Przypadek 14sto latki z guzem olbrzymiokomórkowym koœci podstawy czaszki – sam denosumab nie wyeliminowa³ guza a jedynie zmniejszy³ jego rozmiar kwalifikuj¹c pacjentkê do ponownej operacji jego wyciêcia. 42)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28356124
  • Teoretycznie mo¿e mieæ zastosowanie w leczeniu raka szyjki macicy, gdy¿ w tej chorobie, sygnalizacja RANK/RANKL jest silnie podwy¿szona. 43)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31052546
  • Kolejny raport potwierdzaj¹cy, i¿ denosumab mo¿e zmniejszaæ wielkoœæ guza olbrzymiokomórkowego koœci do rozmiarów umo¿liwiaj¹cych jego chirurgiczne wyciêcie czy te¿ mo¿e zahamowaæ postêp choroby nowotworowej. 44)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30844887
  • Moze byc przydatny w przypadku leczenia problemow kostnych u osob z lagodna mastocytoza ukladowa. 45)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28229176
  • W przypadku stanu zapalnego kosci eliminuje bol i zmniejsza stan zapalny. 46)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30564344
  • Moze hamowac przerzuty raka piersi do kosci. 47)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30622830
  • Moze byc wsparciem w leczeniu raka akropynowego skory 48)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29277763
  • Moze zahamowac nawroty (w tym badaniu sprawdzano to 3.5roku po operacji) po przeprowadzeniu wyciecia raka olbrzymiokomorkowego szczeki. 49)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30693243
  • Powoduje proliferacje(podzial/namnazanie sie) komórek beta trzustki dajac teoretycznie nadzieje w leczeniu cukrzycy 50)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26094891 51)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27615134
  • Zwieksza reaktywnosc komorek natural killers(NK-naturalni zabojcy) przeciwko bialaczce(to bardzo pozytywny aspekt dzialania tego leku). 52)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23241893
  • Moze byc przydatny w leczeniu wrodzonej lamliwosci kosci 53)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30477250
  • Przypadek 32 latka z torbiela kosci czaszki u którego po 5 miesiacach leczenia denosumabem doszlo do kostnienia guza. 54)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3047541
  • Mozliwe ze hamuje powstawanie krazacych komorek nowotworowych (z ang.circulating tumor cells – CTC) u kobiet z rakiem piersi. 55)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30458879
  • Zmniejsza niepelnosprawnosc zwiazana z bólem pleców u kobiet po menopauzie ze lamaniami kregów. 56)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30406685
  • Zwieksza gestosc koscca u kobiet po menopauzie – dawkowanie 60mg co 6 miesiecy (badanie po drugiej dawce leku czyli po 12miesiacu stosowania) 57)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30292818
  • Moze obnizyc ból w przypadku meloreheostozy (tutaj przypadek 20letniej kobiety) 58)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30257703
  • Redukuje wielkosc guza gigantycznokomorkowego poprzez zahamowanie osteoklastogenezy, nie wykazuje zadnych wlasciwosci hamujacych nawroty tego typu guza. Innymi slowy moze

byc przydatny. 59)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30175172

  • Bardzo wyraznie(wrecz zadziwiajaco dobrze) zwieksza mase kostna u osob z neurofibromatoza typu 1 60)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30038498
  • Badan na temat zwiekszania gestosci koscca przez denosumab jest sporo 61)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29955629
  • Kolejne badanie trwajace 8 lat w drugiej fazie klinicznej potwierdzajace na 262 pacjentach iz lek ten zwieksza gestosc koscca 62)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22776860
  • Mozliwe, ze w przyszlosci bedzie mial zastosowanie w leczeniu osteopetrozy. 63)sci-hub.tw/10.1038/nrendo.2013.137
  • Moze spowolnic przezuty raka prostaty czy tez piersi do kosci. 64)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24158618
  • Wykazuje pozytywnie dzialanie w reumatoidalnym zapaleniu stawow hamujac erozje koscca (nie hamuje jednak stanu zapalnego który jest miedzy innymi za niego odpowiedzialny). 65)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22859921
  • Poprawia gestosc kostna u osob z niewydolnoscia jelitowa, otrzymujaca zywienie pozajelitowe w domu. 66)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29187046
  • Moze redukowac bol i stan zapalny w rzadkim schorzeniu – stwardniajacym zapaleniu kosci zuchwy 67)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29510893
  • Zwieksza gestosc koscca w chorobie Stilla 68)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29565301

 

Denosumab (TNFSF11, prolia ) a osteoporoza

  • W przypadku kobiet w okresie pomenopauzie dawkowanie wynosi 1 zastrzyk podskórny z 60mg denosumabu. 69)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22023901 i zdecydowanie zwiêksza gêstoœæ koœci (badanie po 8letach podawania tego leku u kobiet z osteoporoz¹) 70)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26202488
  • Zwiêksza gêstoœæ koœæca (przeœwietlono gêstoœæ koœci bior¹c pod uwagê biodro i dolny odcinek krêgos³upa) przez co nadaje siê do leczenia osteoporozy. 71)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27650642
  • Badano przez 10lat kobiety po menopauzie z osteoporoz¹ – denosumab zwiêksza³ gêstoœæ koœci (sprawdzan¹ poprzez przeœwietlenia odcinka lêdzwiowego krêgos³upa i koœci biodrowej) 72)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28546097
  • Wykazuje dobra skutecznosc w zwiekszaniu masy kostnej u osob z osteoporoza wywolana przez glukokortykoidy 73)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30187273
  • Razem z teriparatide(np.lek forsteo) jest skuteczny w leczeniu osteoporozy u kobiet po menopauzie 74)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30217118
  • Pomimo leczenia kobiet z osteopenia i rakiem piersi inhibitorami aromatazy (obnizaja poziom nadmiernie podniesionego estrogenu) denosumab zwieksza gestosc mineralna koscca. 75)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30022834
  • Badanie na 935 pacjentkach z osteoporoza potwierdza pozytywne dzialanie w leczeniu tego schorzenia 76)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30088189
  • Zwieksza gestosc koscca w osteoporozie wywolanej beta talasemia(niedokrwistosc tarczowatokrwinkowa). 77)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25143915
  • Jest skuteczny w przypadku osteoporozy wystepujacej u osob z zanikiem wieloukladowym.  78)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29765223
  • Jest takze skuteczny w przypadku kobiet z osteoporoza i nadczynnoscia przytarczyc 79)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29364518

 

 

Skutki uboczne podawania denosumabu (TNFSF11, prolia )

  • Przypadek 55 letniej kobiety z rakiem p³uc i prze¿utami do koœæi – podawano jej denosumab 120mg miesiêcznie, po 9 miesi¹cach martwica koœci szczêki a nastêpnie po 15miesi¹cach po ostatniej dawce denosumabu 7 z³amañ kompresyjnych krêgos³upa. Jest to z tego co widze standard podawania tego leku i zaprzestania jego podawania (tj.osteonekroza oraz liczne z³amania wiele miesiêcy po odstawieniu jego podawania) i wspomina siê o tym w nie jednym badaniu. 80)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31193884/81)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30911837
  • Zablokowanie resorpcji koœcca przez osteoklasty powoduje zaburzenia parathormonu (PTH – hormon przytarczyc) przez co nie kontroluje on poziomu wapnia. Dochodzi wtedy do hipokalcemii która jest standardowym skutkiem ubocznym stosowania denosumabu. 82)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31192226
  • Wywo³uje hipokalcemiê. Tutaj przypadek 66latka z rakiem prostaty i rakiem p³uc z prze¿utami do koœci. Ze wzglêdu na g³êbok¹ hipokalcemiê wymagane by³o podawanie do¿ylnie wapnia, magnezu i witaminy D(i to czêsto gdy¿ poziomy wapnia wacha³y siê ca³y czas ze wzglêdu na negatywne dzia³anie denosumabu). 83)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26987988
  • Kolejny przypadek tym razem 59latki z hipokalcemi¹ wywo³an¹ przez denosumab. 84)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26968599
  • Raport 2 przypadków osób ju¿ po zabiegach chirurgicznych(leczenie zêbów), u których denosumab spowodowa³ martwicê koœci. 85)ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4734225/
  • Kolejny przypadek martwicy koœci wywo³any przez denosumab – tym razem trzeba by³o zastosowaæ nie tylko antybiotyki ale i przeprowadziæ operacjê chirurgiczn¹(oraz oczywiœcie od³o¿yæ stosowanie denosumabu) 86)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26859582
  • Kolejny raport 10przypadków u których wyst¹pi³a martwica koœci po denosumabie – w wiêkszoœci przypadków by³y ju¿ wczeœniej usuwane zêby. Martwica pojawi³¹ siê miêdzy 1 a 5 dawk¹ charakteryzowanego leku. 87)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26818808 . Kolejny taki raport 88)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28693144
  • Denosumab poprzez zahamowanie RANKL powoduje zanik osteoklastów na powierzchni koœci (zatem brak jest ich resorbcji). 89)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21145999
  • Mo¿e wywo³ywaæ hipofosfatemiê i wtórn¹ nadczynnoœæ przytarcyc (leczy siê to suplementacj¹ fosforem,wapniem i kalcytriolem). Mo¿e tak¿ê wywo³aæ hiperkalcemiê. 90)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22431375
  • Podejrzewa siê, i¿ denosumab zaburza funkcje monocytów i makrofagów przez co mo¿e dochodziæ do wy¿szej podatnoœci na infekcje w ca³ym organizmie a zw³aszcza w jamie ustnej. 91)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22124271
  • 33 przypadki podawania denosumabu z czego u 5 wyst¹pi³a hipokalcemia ju¿ po pierwszej dawce (w 14stym dniu) tak¿e nie jest to bardzo rzadka przypad³oœæ po tym leku – powiedzia³bym ¿e bardzo czêsta i na pewno wraz z kolejnymi dawkami ryzyko to siê zwiêksza. 92)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27682248
  • Z kolei to badanie wskazuje, ¿e na 104 pacjentów leczonych denosumabem w latach 2013-2015 a¿ 38.5% mia³o hipokalcemiê i 12.5% martwicê koœci (pomimo za¿ywania witaminy D3 oraz wapnia). 93)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28382583
  • Przypadek nekrozy komórek w¹troby(martwica w¹troby – jest to nieodwracalne!) spowodowanych nadmiern¹ reakcj¹ immunologiczn¹ wywo³an¹ przez denosumab. Zanotowano poziomy cytokiny prozapalnej IL-1 o 50x podwy¿szone,IL-8 o ok.6x, TNF alfa ok.15x, TGF-beta ok.13x, VEGF ok.21x. 94)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28379592
  • Przypadek kobiety u której wyrwano z¹b na miesi¹c przed zastrzykiem z denosumabu, po miesi¹cu rozwine³a siê u niej martwica koœci szczêki. 95)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30964153
  • Raport z okresu czasu pomiêdzy 2015-2018 z przypadków z³amañ krêgów krêgos³upa po odstawieniu denosumabu(10 przypadków) – dosz³o u nich a¿ do 49 z³amañ/pêkniêæ. 96)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30846260
  • Przypadek cz³owieka z implantem zêba u którego rozwine³a siê martwica koœci szczêki po zastosowaniu denosumabu. 97)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30746054
  • Przypadek kobiety, która pomine³a jedn¹ dawkê denosumabu – dosz³o u niej do z³amania krêgu przez co straci³a swój pierwotny wzrost i dozna³a trwa³ego bólu pleców. 98)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30663978
  • U osób poddawanych hemodializie nale¿y uwa¿aæ na hipofosfatemiê gdy¿ mo¿e siê pojawiæ. 99)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28462158
  • W przypadku hemodializ i podawania denosumabu mo¿e dojœæ do nadmiernego wzrostu hormonu PTH na co trzeba uwa¿aæ. 100)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31016056
  • Np.w tej publikacji stwierdza sie, ze im dluzej lek jest podawany tym wyzsze ryzyko martwicy kosci szczeki(co nie jest niczym odkrywczym tak na prawde)
  • Badanie w którym na 90pacjentów 11% dozna³o martwicy koœci szczêki po podaniu denosumabu. Wykazano tak¿e, ¿e po³¹czenie denosumabu wraz z czynnikiem VEGFR-TKI powoduje wzrost ryzyka martwicy 5 do 10 razy. 101)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28963584
  • Ostrzezenie iz kobiety nie powinny zachodzic w ciaze minimum 5 miesiecy po odstawieniu leku denosumab (xgeva). 102)ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4479663/
  • Denosumab popzez zahamowanie dojrzewania osteoklastów zaburza balans pomiedzy osteoblastami i osteoklastami co moze doprowadzic do zwiekszenia gestosci kosci ale takze i do ich zlaman(tutaj przypadek 2 osob ze zlamaniami kosci udowej). 103)ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5434608/
  • Artykul sugerujacy, iz zahamowanie sciezki RANKL zwieksza ryzyko nowych nowotoworów z powodu immunosupresji. 104)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28646421
  • Moze wywolac lysienie plackowate 105)ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4972896/
  • Metaanaliza z której wynika, iz ekstrakcja zeba po rozpoczeciu leczenia denosumabem powoduje martwice kosci w prawie 15% przypadkow. 106)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30048523
  • U osób poddawanych dializom w 42% przypadkach podawania denosumabu wystepuje hipokalcemia, nie zaleca sie jego stosowania w przypadku ostrej niewydolnosci nerek. 107)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29713798
  • Hipokalcemia to czesty skutek uboczny denosumaby – wystepuje w ok.11% przypadków i to juz nawet po miesiacu od rozpoczecia leczenia. 108)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29753381
  • Kolejny przypadek wielu zlaman kregów na skutek odstawienia denosumabu 109)onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/cen.13867
  • W przypadku choroby nerek moze wywolac hipokalcemie 9tutaj raport z 8 takich przypadków) – 110)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30519493111)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30405927

112)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30508820

  • Odstawienie stosowania denosumabu moze doprowadzic do zwiekszonego ryzyka zlaman kregow. Tutaj opis 2 takich przypadkow (kobiety po menopauzie u ktorych doszlo do zlaman kregów po odstawieniu denosumabu oraz u ktorych doszlo takze do hiperkalcemi z niedoczynnoscia przytarczyc z czego denosumab jest znany) – wszystko dzialo sie 6 miesiecy po odstawieniu denosumabu. 113)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30404716
  • Przypadek czlowieka, u ktorego rozwinela sie hipokalcemia spowodowana podawaniem denosumabu pomimo tego iz mial prawidlowo dzialajce nerki oraz zazywal witamine D3. 114)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30349211
  • Kolejne badanie potwierdzajace, iz zaprzestanie brania denosumabu zwieksza poziomy markerów obrotu kostnego, obniza gestosc koscca oraz zwieksza ryzyko zlaman kosci. 115)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30386439
  • Wykazuje toksycznosc w polaczeniu z lekami hamujacymi angiogeneze (powoduje martwice kosci i hipokalcemie). 116)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30279115
  • W Szweckim badaniu z kolei, czestotliwosc wystepowania martwicy kosci szczeki jest niska – ok.3.6%. 117)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30249535
  • U osob z niskim poziomem witaminy D3 czy tez z osteomalacja moze wywolac hipokalcemie i hipofosfatemie 118)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30171299
  • Po 5 latach stosowania zaleca sie albo kontynuowanie stosowania denosumabu albo zmiane na inny podobny lek (ze wzgledu na wysokie ryzyko zlaman które jest nieodlacznie wpisane jako skutek uboczny zazywania tego leku i zaprzestania jego stosowania) 119)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30040306 . Inne raporty takie wnioski tylko potwierdzaja 120)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29871576
  • Zaprzestanie brania denosumabu juz po 12miesiacach powoduje zmniejszenie sie gestosci koscca. 121)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29720299
  • W przypadku pojawienia sie juz martwicy kosci praktycznie tylko leczenie operacyjne wchodzi w gre tj.jest skuteczne (badanie na 106 pacjentach) 122)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29480596
  • Stosowano denosumab u dzieci z wrodzona lamliwoscia kosci ale nie dosc ze dostaly hiperkalcemi po 7 i 12tygodniu stosowania(2 przypadki) to na dodatek po wydluzeniu dawkowania co 6 miesiecy spadla u nich gestosc koscca zatem mozna wysnuc wniosek ze nie wiadomo nawet jak dawkowac ten lek w przypadku takich osob. 123)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29504582 Tutaj z kolei przypadek zastosowania u dzieci gdzie denosumab byl dobrze tolerowany i zredukowal resporpcje kosci. 124)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22947550
  • Metaanaliza na 8963 pacjenta z 7 badan – wystepowanie martwicy kosci odnotowano w 1.7% przypadków. 125)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23605142
  • Przypadek starszej kobiety, u której wystapila nieporzadana reakcja skorna – swiad – po przyjeciu leku denosumab(60mg podskornie). 126)sci-hub.tw/10.1111/cup.13070
  • Zaprzestanie stosowania denosumabu powoduje, iz juz po roku od ostatniej dawki nastepuje spadek gestosci koscca o ok.12% u kobiet z osteoporoza po menopauzie. 127)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29380013
  • Zastosowanie operacji chirurgicznej wraz z denosumabem w przypadku gigantycznokomórkowego raka kosci zdecydowanie zwieksza ryzyko nawrotów w porównaniu do usuniecia raka chirurgicznie bez zastosowania denosumabu. 128)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29557866
  • Moze wywolac hipercholesterolemie 129)sci-hub.tw/10.1016/j.oooo.2012.01.046
  • Moze spowodowac infekcje ukladu oddechowego 130)sci-hub.tw/10.2106/JBJS.CC.K.00170
  • Moze byc uzyteczny w przypadku kostniakomiesaka w ktorym chemioterapia nie przyniosla zadnego efektu i wrecz pogorszyla sytuacje zdrowotna. 131)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25531914
  • Przypadek 14latki wyleczonej z raka olbrzymiokomorkowego kosci u ktorej 5 lat po ostatniej dawce rozwinela sie hiperkalcemia. 132)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25556556
  • Moze wywolac egzeme oraz stan zapalny tkanki lacznej 133)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24206867
  • Badanie Szpitala Uniwersyteckiego Tokushima przeprowadzone w latach 2012-2013 – na 53 pacjentów przyjmujacych denosumab 11 doznalo hipokalcemi. 134)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23934346
  • Inne zestawienie badan wskazuje, iz martwica kosci szczeki nie przekracza 2% przypadków 135)sci-hub.tw/10.1016/j.oooo.2012.01.046

 

 

Ciekawostki na temat denosumabu (TNFSF11, prolia ) i sciezki RANKL/RANK

  • Po zaprzestaniu stosowania, poziomy RANKL wracaj¹ do poprzedniego stanu (wysokiego) 136)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30910600
  • RANKL jest nadmiernie aktywowany przez komórki rakowe.
  • Osteoporoza mo¿e byæ wywo³ana mastocytoz¹(nadmiern¹ aktywnoœci¹ komórek tucznych) 137)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26892042
  • Sugeruje siê, ¿e w osteonekrozê szczêpki wywo³an¹ przez miêdzy innymi denosumab zamieszane s¹ tak¿e komórki uk³adu odpornoœciowego – makrofagi, przez które mo¿e dojœæ do infekcji i miêdzy innymi rozwiniêcia siê osteonekrozy. 138)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21189409
  • Martwica koœci spowodowana lekami pojawia siê tylko w koœciach szczêki i mo¿e naœladowaæ raka szczêpki. 139)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27053542
  • Metformina (lek na insulinoopornoœæ) dzia³a synergicznie z denosumabem w przypadku raka piersi do którego mo¿e przyczyniæ siê mutacja genu BRCA1. 140)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28387573
  • Œcie¿ka sygna³owa RANKL/RANK jest œciœle kontrolowana przez ¿eñskie hormony – estradiol i progesteron – ich redukcja powoduje nadmiern¹ aktywacjê RANKL-RANK doprowadzaj¹c do osteoporozy, raka piersi czy te¿ innych patologi koœæca. 141)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25720990
  • Tempo zwiêkszania gêstoœci koœcca przez denosumab np. w tym badaniu po 2 latach wynosi³o 5% (przeœwietlenie koœci biodrowej) i 7.5% (przeœwietlenie dolnego odcinka krêgos³upa). 142)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31055117
  • Mutacja genu ACE mo¿e mieæ wp³yw na wyst¹pienie martwicy koœci (powoduj¹cy wy¿sze ciœnienie krwii, tutaj opis takich 2 przypadków). 143)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30804141
  • W przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów i podawania denosumabu witamina d3 oraz wapñ tak¿e dzia³aj¹ synergicznie. 144)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30588001
  • Tutaj z kolei u osób poddanawanych hemodializie wzrost gêstoœci koœci wynosi³ 2.6% (+/- 4.4%) w porównaniu do spadku gêstoœci 4.5% w grupie kontrolnej. 145)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28912972
  • Pojawienie siê martwicy koœci u osób z nowotworem zmniejsza szanse prze¿ycia. 146)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28941210
  • W zale¿noœci od dawki zwiêksza ró¿nicowanie(podzia³) komórek macierzystych koœci 147)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30870701
  • Poprawa gestosci kosci po stosowaniu denosumabu wynosi 1.23% po minimum roku jego stosowania. 148)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30421141
  • Leki immunosupresyjne, amputacja korzenia zebowego czy tez wczesniejszy stan zapalny zwiekszaja ryzyko martwicy kosci zwiazanej z podawaniem lekow mogacych taki stan wywolac 149)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30406309
  • Terapia denosumabem wraz z wapniem i witamina D3 jest znacznie skuteczniejsza niz samym tylko charakteryzowanym syntetykiem w pojedynke (mowa o leczeniu osteoporozy) 150)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29495518
  • Nadmiernie pobudzona sciezka RANKL stymuluje przezuty zatem jej zahamowanie moze zredukowac przezuty do kosci czy tez pluc. 151)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24795813
  • Alpinia katsumadai zawiera w sobie kardamonine – zwiazek ktory moduluje RANKL i wplywa na osteoklastogeneze. Hamuje on podzial monocytow do osteoklastow wywolany przez RANKL oraz hamuje czynnik transkrypcyjny stanu zapalnego NFkB. W badaniu wykazano, iz hamuje osteoklastogeneze wywolana przez komorki raka piersi czy tez przez ludzkiego szpiczaka mnogiego. 152)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23691159
  • W przypadku problemów z nerkami i zazywaniem denosumabu polecana opcja suplementacji witaminy D3 moze byc kalcitriol(aktywna forma d3). 153)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23265605
  • Na RANKL wplyw maja nie tylko hormony ale i czynniki wzrostu czy tez cytokiny prozapalne. 154)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22859921
  • Stosowanie wapnia i witaminy D3 z denosumabem jest absolutnie niezbedne w celu powstrzymania spadku wapnia we krwii. Monoterapia zwieksza grubosc koscca o 1.2% w ciagu 12miesiecy w porównaniu do 3.6% z uzyciem d3 i wapnia. 155)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29021920
  • Kolejne badanie potwierdzajace, iz optymalny poziom D3 dziala synergicznie z denosumabem 156)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24509506

 

Rewelacyjna praca naukowa na temat denosumabu i ogolnie sciezki RANKL/RANK która polecam przejzec – 157)sci-hub.tw/10.1016/j.ctrv.2017.10.010

 

 

Post wydał Ci się wartościowy?a może po prostu mnie lubisz ;)?podziel się nim na Facebooku i go udostępnij!

Polub tego bloga na FB, gdzie znajdziesz też dodatkowe newsy, których tutaj nie publikuje https://www.facebook.com/zdrowiebeztajemnic

 

 

 

Literatura   [ + ]

1, 10. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21187593
2. cyber.sci-hub.tw/MTAuMTAzOC9ucnJoZXVtLjIwMTcuMTQ0/collison2017.pdf
3. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29933364
4. ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5927995/
5. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30990412
6. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30852679
7. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31098716
8. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26019600
9. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30880995
11. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21132405
12. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26813866
13. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27179332
14. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22711702
15. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22586699
16, 90. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22431375
17. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26659571
18. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26608853
19. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27871200
20. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31069051
21. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28936606
22. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27904108
23. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27843453
24. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25884045
25. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27792106
26. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27768831
27. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31036625
28. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28681148
29. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30602032
30. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27722984
31. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31120440
32. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28721134
33. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30910238
34. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25783691
35. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30631617
36. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26161925
37. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23455951
38. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30086700
39. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24147253
40. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30931897
41. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31186095
42. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28356124
43. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31052546
44. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30844887
45. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28229176
46. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30564344
47. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30622830
48. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29277763
49. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30693243
50. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26094891
51. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27615134
52. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23241893
53. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30477250
54. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3047541
55. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30458879
56. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30406685
57. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30292818
58. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30257703
59. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30175172
60. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30038498
61. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29955629
62. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22776860
63. sci-hub.tw/10.1038/nrendo.2013.137
64. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24158618
65, 154. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22859921
66. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29187046
67. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29510893
68. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29565301
69. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22023901
70. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26202488
71. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27650642
72. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28546097
73. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30187273
74. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30217118
75. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30022834
76. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30088189
77. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25143915
78. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29765223
79. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29364518
80. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31193884/
81. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30911837
82. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31192226
83. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26987988
84. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26968599
85. ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4734225/
86. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26859582
87. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26818808
88. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28693144
89. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21145999
91. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22124271
92. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27682248
93. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28382583
94. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28379592
95. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30964153
96. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30846260
97. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30746054
98. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30663978
99. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28462158
100. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31016056
101. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28963584
102. ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4479663/
103. ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5434608/
104. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28646421
105. ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4972896/
106. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30048523
107. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29713798
108. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29753381
109. onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/cen.13867
110. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30519493
111. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30405927
112. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30508820
113. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30404716
114. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30349211
115. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30386439
116. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30279115
117. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30249535
118. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30171299
119. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30040306
120. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29871576
121. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29720299
122. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29480596
123. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29504582
124. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22947550
125. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23605142
126. sci-hub.tw/10.1111/cup.13070
127. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29380013
128. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29557866
129, 135. sci-hub.tw/10.1016/j.oooo.2012.01.046
130. sci-hub.tw/10.2106/JBJS.CC.K.00170
131. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25531914
132. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25556556
133. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24206867
134. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23934346
136. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30910600
137. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26892042
138. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21189409
139. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27053542
140. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28387573
141. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25720990
142. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/31055117
143. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30804141
144. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30588001
145. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28912972
146. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28941210
147. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30870701
148. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30421141
149. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30406309
150. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29495518
151. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24795813
152. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23691159
153. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23265605
155. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29021920
156. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24509506
157. sci-hub.tw/10.1016/j.ctrv.2017.10.010

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


Płatne konsultacje

Konsultacje zdrowotne
rejestracja@zdrowiebeztajemnic.pl

Darowizna edukacyjna

Jeśli podoba Ci się ten blog, wspomóż mniejszą lub większą kwotą moją edukację w zakresie medycyny (kursy/szkolenia, książki, urządzenia).

stat4u

pokoj na wynajem gdansk
masaż shiatsu gdańsk
terapia Bowena Gdańsk
Refleksoterapia Gdańsk