8 Międzynarodowa konferencja medycyny alternatywnej – Konferencja ta miała miejsce 13-15 Września 2013 roku i była poprowadzona przez Dr.Simona Yu. z St.Louis. Co ciekawego było na niej poruszane?większość poniżej(jest to część trzecia):
dr.Garry Gordon „Zaawansowany detoks magnetycznie indukowanymi ćwiczeniami komórkowymi”
– Nie ważne ile miałeś dożylnych chelatacji, ołów z kości wychodzi ciągle nawet przez 15lat
– Detoks to program dożywotni
– Mamy obecnie 1000-2000x więcej ołowiu w porównaniu do czasów z przed 700 lat
– Beta sitosterol to naturalna opcja podobna do cholesteyramine(PD:przydatna w pozbyciu się toksyn pleśni!)
– W 98% przypadków, chemioterapia i radiacja są beznadziejne
– Donosowa terapia laserem może podnieść ATP
– Revelar to droga do stestowania jak szybko rdzewiejesz od środka przez oksydanty
– Dodając PEMF(PD:domowe urządzenie wytwarzające niskopoziomowe pole elektromagnetyczne) do protokołu, na Revelar można sprawdzić że PEMF daje znaczące benefity. PEMF zwiększa efektywność antyoksydantów o 100x.
– Wodór jest najbardziej porządanym składnikiem odżywczym i antyoksydantem
– Ćwiczenia i MICE(ćwiczenia komórkowe wywołane magnetyzmem) powoduja samooczyszczenie i autofagię
– PEMF może wywołać reakcję herxhaimera
– Klinika Arkadia w Niemczech to kliknika hipertermi
– Mężczyźni z dużymi brzuchami mogą mieć niedobór estrogenu i polepsza się ich stan zdrowia z takimi produktami jak Longevity Plus HRT(PD:hipertermia?)
– Zeolit nie ściąga dobrych minerałów i ma także działanie bakteriobójcze
– Zeolit z kremem do rąk z SARAN WRAP powoduje, że dłonie wyglądają młodziej
Robert Harris
– Nowe pojęcie dla kawitacji to zwłóknieniowe zapalenie szpiku(fibrosing osteomyelitis kostnego)
– Ozon to prooksydant ale zachowuje się także jako antyoksydant
– Podczas przedmuchiwania/czyszczenia ucha można użyć wilgotnej gazy aby pokryć część uszną stetoskopu. Może być ona pokryta wodą ozonowaną lub 3%towym nadtlenkiem wodoru.
– Czyszczenie/przedmuchiwanie ucha może trwać 3-5 minut.
– Z ozonem są 2 rodzaje kaszlu. Jeden to kaszel produkcyjny a drugi to reakcja na ozon
– Ozon jest negatywnie naładowany, mikroorganizmy pozytywnie. Stan zapalny i rak też są pozytywnie naładowane
dr. Steven Fry
– W ubytkach zębowych można znaleźć normalne mikroby i także te złe
– W infekcjach dentystycznych występuje zwięszona ilość bakterii lubiących kwaśne środowisko
– Baze danych mikrobiomu oralnego u człowieka można znaleźć pod adresem www.homd.org
– 50% chorób dziąseł to wynik palenia papierosów
– 25% osób powyżej 65 roku życia traci wszystkie swoje zęby
– Fry labs pracuje teraz na nowej technologii nazywanej RIDI (Rapid Infectious Disease Identification) dzięki której mogą wykrywać setki bakterii z pojedyńczej próbki.
– Są w stanie zidentyfikować pasożyty jak i również grzyby i wirusy.
– Nowa technologia nie wymaga hodowania organizmów
– Można wykryć 1-3 mikroby z 200mikrolitra
– Krew, kość, ślina, probka tkanki czy mocz – z wszystkie są w stanie wykryć daną bakterię a wynik może być już uzyskany w ciągu 1 dnia. Jest to przyszłość diagnostyki.
– Bakteryjna flora dentystyczna znajdowana jest w tkance miażdzycowej
– Protomyxzoa początkowo znaleziona została u moskitów jednak znajduje się ją również u kleszczy.
– Thomas McPherson Brown używał tetracyklin w celu leczenia chorób autoimmunologicznych dekad temu. Część z jego schematów leczenia są nadal użyteczne.
– Niektóre rodzaje biofilmu bakteryjnego są najsilniejszym rodzajem kleju znanym człowiekowi
– Biofilmy mogą składać się z DNA, białek, polisacharydów i lipidów(tłuszczy)
– Większość mikrobów żyje w biofilmie.
– Istnieją nowe syntetyki przeciwko biofilmowi które są w drugiej fazie badań
– Biaxin i plaquenil są efektywną kombinacją u jego pacjentów
– W przypadku stwardnienia zanikowego bocznego często występuje infekcja pasożytami i Ralstonią, która jest kolejnym organizmem tworzącym biofilm
– Innymi organizmami tworzącymi biofilm to np. acantohamoeba która znajdowana jest w płynach do soczewek kontaktowych czy też Trypanosomiasis brucei
– Malaria może ochraniać przed powstaniem stwardnienia rozsianego. Możliwe że hamuje stany zapalne lub też ludzie którzy biora plaquenil regularnie pośrednio leczą stwardnienie rozsiane. Tetracykliny również działają w przypadku SM.
– Roy Swank i John McDougall stworzyli popularne diety niskotłuszczowe.Protomyxzoa wzrasta znacznie bardziej na diecie wysokotłuszczowej.
– Niskotłuszczowa dieta często powoduje poprawę zdrowia u pacjentów z różnymi problemami zdrowotnymi
– W jednym z badań wykazali, że 81% moskitów przenosi promomyxzoe
– Istnieje obecnie 7 różnych typów protomyxzoa. Możliwe, że odkryte zostanie więcej. To grupa organizmów pasożytniczych a nie tylko jeden gatunek.
– Lecznicze opcje obejmują takie syntetyki jak minocyklina, plaquenil, malaron czy iwermektyna
– Leczeniem może być mechaniczne usunięcie biofilmu, restrykcja tłuszczy(dieta niskotłuszczowa), preparaty przeciwpasożytnicze i przeciwmalaryczne, medykamenty na biofilm
– Protomyxzoa tworzy biofilm, przenoszona jest przez kleszcze, uwielbia lipidy, wykrywana jest we krwi(przenoszona jest przez krew), oporna na układ odpornościowy i syntetyki organizmem.
– Zaadresowanie biofilmu może być kluczowe
– Protomyxzoa to bardzo ciężki temat
– Enzymy o szerokim działaniu mogą być pomocne
– EDTA zdziera magnez z biofilmu i prowadzi do jego rozerwania. Niektóre biofilmy są zależne od wapnia
– Większość biofilmów wymaga żelaza jako katalizatora a srebro zakłóca lub stopuje produkcję biofilmu
Dr.Klinghardt
– Lewatywy to niskobudzetowe rozwiązanie 90% problemów. Lewatywy z MMS udowodniły, że są bardzo korzystne dla niektórych osób (bazując na pracy Kerri Rivera)
– Borelioza to nic innego jak zwiększający się poziom toksyczności w naszym organizmie
– Nie ważne czy ktoś ma pleśń, boreliozie, wirusy – wszystko to to markery toksyczności
– Zmiany środowiskowe mają wpływ na nasze zdrowie
– Tylko nieprzystosowane i chore pasożyty wychodzą same z kupą. Te które są w dobrej formie/zdrowe nie wychodzą
– Pasożyty same siebie zjadają kiedy umierają dlatego też ciężko je wykryć
– Wiele medykamentów na pasożyty działa też na protomyxzoa
– Leki przeciwpasożytnicze zmieniają wszystko i nie jest niczym nadzwyczajnym, że potrzeba później znacznie mniej suplementów (kiedy to pasożyty zostaną zaadresowane)
– Nie skupiaj się wyłącznie na metalach ciężkich gdyż jest około 20tyś chemikaliów i innych toksyn które są równie ważne i do wzięcia pod uwagę w protokole detoksykacyjnym
– Rtęć i aluminium są głównymi graczami które blokują enzymy, których potrzebujemy do detoksu z innych chemikaliów i toksyn. Ruszenie rtęci i aluminium odblokowywuje enzymy
– Aluminium topornie pozbywa się z organizmu
– Kiedy obecny jest stan zapalny, pomyśl o aluminium
– Iwermektyna pomaga na babesie, boreliozę i wiele innych mikrobów. Generalnie jest prostym, pięknym i dobrze tolerowanym syntetykiem.
– Albendazole(PD:czyli zentel) oraz alinia – obydwa leki przechodzą przez barierę krew mózg
– Jeśli ktoś miał wcześniej napady padaczki, po stosowaniu Alini może mieć nawroty jednak używana długofalowo jest też bardzo efektywna w przeciwdziałaniu napadom.
– Lewatywy z MMS to lider jeśli chodzi o protokoły na pasożyty w postaci lewatywy a Andreas Kalcker to jeden z głównych naukowców. Kerri Rivera zaadoptowała protokoły na pasożyty pod względem autyzmu.
– Gubarev to rosyjski doktór, który zapoczątkował protkoły z lewatyw na mleku. Wirutalnie każdy pacjent odczuwa niesamowitą poprawę
– Raz do roku jest sens zrobienia 2 tygodniowych lewatyw razem z protokołem odrobaczającym w celu redukcji wzrostu pasożytów
– Detoks to codzienny dzień w życiu. To strategia na życie w dzisiejszych czasach z która nie powinieneś negocjować
– Liposomalna artemesinina może być bardzo przydatna w leczeniu z pasożytów
– z MMS lepiej obecnie używać kwasu hydrochloric jako aktywatora zmiast kwasu cytrynowego gdyż kwas cytrynowy może być problematyczny dla ludzi z przerostem grzyba
– Zauważył pewne sukcesy podczas obserwacji ludzi ze stwardnieniem zanikowym bocznym stosujących MMS
– Analiza pierwiastkowa włosa jest nadal bardzo dobrym badaniem metali ciężkich, jednak pokazuje jedynie ile zostało wydalone.
– Test porfiryn jest również bardzo użyteczny jeśli chodzi o zawalenie organizmu rtęcią i ołowiem. Proceproporfiryna jest związana z zawaleniem rtęcią a coproporfiryna związana jest z ołowiem
– kwas alfa liponowy(ALA) jest przereklamowany
– Na ołów jego ulubionym detoksykatorem jest DTPA cynkowe (Zinc DTPA)
– 100x więcej metali wychodzi podczas neuralnej terapi DMPS niż podczas dożylnego DMPS
– 2/3 toksyn matczynych jest przekazywane pierwszemu dziecku
– Chlorella jest bardzo użyteczna podczas ciąży i karmienia piersią – dawkowanie 10tabletek 3x dziennie
– Cokolwiek działa na dioksyny działa też na wiele innych rzeczy. Pokazano, że chlorella oczyszcza mleko kobiety karmiącej o 33% już dzięki 4 tabletkom
– Krzem jest jednym z najważniejszych opcji detoksykacyjnych i jest też dobrą opcją na detoks z aluminium(PD:zdecydowanie polecam).
– Wiele zeolitów bazuje na aluminium(PD:mimo to większość lekarzy i naturopatów poleca bo i tak ściąga alu z organizmu)
– Skrzyp polny, zeoClear i MicroSilica mogą być dobrą opcją na detoks z aluminium
– EDTA może wykazywać średnie właściwości chelatujące. DMSA i DMPS jeszcze gorsze.
– Wewnątrzkomórkowy glutation powinien być utrzymywany na wysokim poziomie
– Pasożyty nie lubią pola elektromagnetycznego. Niektórzy wykazują polepszenia zdrowia po sesjach PEMF(PD:mikro pole elektromagnetyczne które też polecam) po których pasożyty mogą wychodzić z organizmu
dr. Timothy Guilford „Przeciwnowotworowa terapia glutationem”
– Metale ciężkie wyczerpują glutation
– Glutation może być przydatny w mukowiscydozie
– Mykotoksyny blokują tworzenie się glutationu
– Cytokina TGF beta1 obniża glutation. Kiedy TGFb1 jest podniesione, poziomy glutationu mogą być zredukowane. Podniesione TGFb1 u pacjentów zawalonych pleśnią i pacjentów
z nowotworami wpływa na poziomy glutationu
– Stres oksydacyjny jest równoznaczny ze stanem zapalnym
– Enzym GCLM nie jest znajdowany w mózgach dzieci autystycznych i jest kluczowy w formowaniu się glutationu
– Zbliżamy się do momentu, w którym nowotwory mogą być leczone jako infekcje
– Niski glutation w mikrośrodowisku zmienia efektywność makrofagów
– Alfatoksyna(PD:toksyna pleśni) ma negatywny wpływ na wątrobę, ochratoksyna na nerki
– GGT we krwii jest wysokie kiedy komórki potrzebują glutationu
– Alkohol może 'wykopać’ glutation (PD:zdecydowanie to robi wg.badań)
– LDH może być podwyższone w przypadku niektórych nowotworów
– Podwyższenie glutationu może pomóc przy alergiach i stanach zapalnych
dr.Simon Yu „Medycyna energetyczna na pasożyty, problemy z zębami i rakiem”.
– Problemy z uzębieniem i pasożyty to brakujący element u osób 'niewyleczalnych’
– W swoim biurze używa akupunktury meridianów jako narzędzia do identyfikacji meridianów które nieprawidłowo funkcjonują
– Amalgamaty, korzenie i kanały zębowe, galvanizm, ubytki zębowe i infekcje z nimi związane, metale ciężkie, implanty, alergie ne metale, metale kompozytowe, pasożyty i bruksizm – wszystko musi być brane pod uwagę
– Środki przeciwpasożytnicze i dobra opieka dentystyczna to czynniki przeciwstażeniowe. U koni, medykamenty przeciwpasożytnicze dwukrotnie wydłużają ich życie
Post wydał Ci się wartościowy?a może po prostu mnie lubisz ;)?podziel się nim na Facebooku i go udostępnij!
Polub tego bloga na FB, gdzie znajdziesz też dodatkowe newsy, których tutaj nie publikuje https://www.facebook.com/zdrowiebeztajemnic
Obserwuj mnie na instagramie www.instagram.com/premyslaw84
Głosuj i wybieraj kolejne tematy – prawa strona bloga – zakładka „Ankieta”
Rak nowotwór piersi cz.2 – mechanizmy eliminowania a raczej produkty, które pobudzając pewne mechanizmy przyczyniają się do zahamowania i zwalczenia tkanki i komórek nowotworu piersi. W pierwszej części wypunktowałem hormony, neuroprzekaźniki, białka, receptory czy też geny które mają wpływ na ten typ nowotworu. Dzisiaj jednak przegląd ogromnej ilości rzeczy które działa na najpopularniejszego raka wśród kobiet. Osobiście użyłbym conajmniej kilku rzeczy, które działają na różne aspekty eliminacji i zahamowania przerzutów tego typu raka.
Aspiryna pobudza gen p21CIP1 oraz białko odpowiedzialne za śmierć komórkową – Bax. Ma to wpływ na śmierć komórek raka piersi. Niestety aspiryna jak wiadomo przy dłuższym zażywaniu nawet mini dawek powoduje mocne podrażnienia śluzówki żołądka i jelit doprowadzając do krwawień 13)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19212664
Inne informacje związane z rakiem piersi
Post wydał Ci się wartościowy?a może po prostu mnie lubisz ;)?podziel się nim na Facebooku i go udostępnij!
Polub tego bloga na FB, gdzie znajdziesz też dodatkowe newsy, których tutaj nie publikuje https://www.facebook.com/zdrowiebeztajemnic
Obserwuj mnie na instagramie www.instagram.com/premyslaw84
Głosuj i wybieraj kolejne tematy – prawa strona bloga – zakładka „Ankieta”
Literatura
⇧1 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26156544 |
---|---|
⇧2 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18059161 |
⇧3 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22322382 |
⇧4, ⇧12 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19462899 |
⇧5 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20971068 |
⇧6 | ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3839302/ |
⇧7 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25413005 |
⇧8 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26452606 |
⇧9 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17339367 |
⇧10 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27377973 |
⇧11 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22152773 |
⇧13 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19212664 |
⇧14 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24954090 |
⇧15 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27830358 |
⇧16 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25647442 |
⇧17 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23448448 |
⇧18 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17555831 |
⇧19 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25647396 |
⇧20 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26674531 |
⇧21 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24613843 |
⇧22 | ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4634597/ |
⇧23 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26464672 |
⇧24 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26349913 |
⇧25 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27136519 |
⇧26 | phmd.pl/fulltxthtml.php?ICID=1009653 |
⇧27 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15111768 |
⇧28 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27036297 |
⇧29 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27899257 |
⇧30 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26985659 |
⇧31 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21880954 |
⇧32 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17909003 |
⇧33 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16519995 |
⇧34 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17786300 |
⇧35 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17125943 |
⇧36 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26101063 |
⇧37 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25789847 |
⇧38 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20580866 |
⇧39 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23065001 |
⇧40 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20051378 |
⇧41 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25691730 |
⇧42 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11673117 |
⇧43 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15615418 |
⇧44 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23093841 |
⇧45 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16740737 |
⇧46 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26320684 |
⇧47 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27087896 |
⇧48 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25818779 |
⇧49, ⇧102 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21725607 |
⇧50 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28105248 |
⇧51 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26542239 |
⇧52 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26434836 |
⇧53 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23294620 |
⇧54 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7853141 |
⇧55 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12071468 |
⇧56 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16217131 |
⇧57 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/8519656 |
⇧58 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17970073 |
⇧59 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20339584 |
⇧60 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12324239 |
⇧61 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24387703 |
⇧62 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17391824 |
⇧63 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26559860 |
⇧64 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22380770 |
⇧65 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18923163 |
⇧66 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10644462 |
⇧67 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11093765 |
⇧68 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24808916 |
⇧69 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15518167 |
⇧70 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15158086 |
⇧71 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12445672 |
⇧72 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11850844 |
⇧73 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11547544 |
⇧74 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10226574 |
⇧75 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16608212 |
⇧76 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15974627 |
⇧77 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18655183 |
⇧78 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12910683 |
⇧79 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16012772 |
⇧80 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17315488 |
⇧81 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27047648 |
⇧82 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28213567 |
⇧83 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22313625 |
⇧84 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26417027 |
⇧85 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21073172 |
⇧86 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18607509 |
⇧87 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21508668 |
⇧88 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19176872 |
⇧89 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24194785 |
⇧90 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/14698044 |
⇧91 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26740221 |
⇧92 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27586822 |
⇧93 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23697596 |
⇧94 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25854386 |
⇧95 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28240006 |
⇧96 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28264501 |
⇧97 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/14499024 |
⇧98 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12408995 |
⇧99 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28032724 |
⇧100 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24894151 |
⇧101 | ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3306610/ |
⇧103 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22224671 |
⇧104 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26722264 |
⇧105 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24761844 |
⇧106 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22848381 |
⇧107 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27073579 |
⇧108 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18570244 |
⇧109 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16297710 |
⇧110 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27641158 |
⇧111 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16756079 |
⇧112 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25453494 |
⇧113 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26359917 |
⇧114 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26834632 |
⇧115 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10816343 |
⇧116 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10090823 |
⇧117 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25671063 |
⇧118 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17373813 |
⇧119 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19514731 |
⇧120 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26915319 |
⇧121 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27162557 |
⇧122 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12703993 |
⇧123 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12411207 |
⇧124 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12042460 |
⇧125 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11753438 |
⇧126 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23127215 |
⇧127 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27498973 |
⇧128 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24751011 |
⇧129 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24099118 |
⇧130 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27028817 |
⇧131 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21273604 |
⇧132 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27602105 |
⇧133 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27524044 |
⇧134 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27425446 |
⇧135 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22909149 |
⇧136 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26843455 |
⇧137 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12197771 |
⇧138 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22669534 |
⇧139 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11271861 |
⇧140 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25709476 |
⇧141 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22804248 |
⇧142 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21295103 |
⇧143 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25543165 |
⇧144 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26136875 |
⇧145 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17957784 |
⇧146 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24856767 |
⇧147 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25286005 |
⇧148 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28035539 |
⇧149 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11748377 |
⇧150 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27573547 |
⇧151 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25172795 |
⇧152 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25435628 |
⇧153 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11097223 |
⇧154 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26210486 |
⇧155 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27951515 |
⇧156 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27722367 |
⇧157 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15519364 |
⇧158 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26246832 |
⇧159 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10652584 |
⇧160 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24069380 |
⇧161 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9824849 |
⇧162 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10965999 |
⇧163 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21484672 |
⇧164 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28259996 |
⇧165 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24002113 |
⇧166 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24377502 |
⇧167 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27419628 |
⇧168 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11912125 |
⇧169 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25746354 |
⇧170 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27196773 |
⇧171 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27236898 |
⇧172 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15563447 |
⇧173 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21170936 |
⇧174 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15757513 |
⇧175 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17640163 |
⇧176 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16418572 |
⇧177 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25605148 |
⇧178 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26189300 |
⇧179 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19969552 |
⇧180 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22619689 |
⇧181 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20510328 |
⇧182 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17475222 |
⇧183 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19059205 |
⇧184 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19059811 |
⇧185 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17059010 |
⇧186 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27000121 |
⇧187 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25704088 |
⇧188 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27323060 |
⇧189 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21091766 |
⇧190 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22347521 |
⇧191 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17236862 |
⇧192 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9200147 |
⇧193 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21273574 |
⇧194 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21920417 |
⇧195 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27586473 |
⇧196 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20306477 |
⇧197 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11962254 |
⇧198 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17761019 |
⇧199 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/8875554 |
⇧200 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28259690 |
⇧201 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25227736 |
⇧202 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25713926 |
⇧203 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22389237 |
⇧204 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25622256 |
⇧205 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20492173 |
⇧206 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21420233 |
⇧207 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20063697 |
⇧208 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20943371 |
⇧209 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24364759 |
⇧210 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21183018 |
⇧211 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28152473 |
⇧212 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25223183 |
⇧213 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20718753 |
⇧214 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20156557 |
⇧215 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21191671 |
⇧216 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27151203 |
⇧217 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16901971 |
⇧218 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24793216 |
⇧219 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24508987 |
⇧220 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19424633 |
⇧221 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19754176 |
⇧222 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/14597870 |
⇧223 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21300690 |
⇧224 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21776823 |
⇧225 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21799661 |
⇧226 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22189713 |
Jak byłem młody i czegoś albo kogoś nie rozumiałem(bo np. wyróżniał się z tłumu jakimś nie typowym zachowaniem) mówiłem sobie w myślach – dziwak…a jego zachowanie nazywałem dziwnym. Wiem jednak, że ludzie którzy nie tylko nie rozumieli danego człowieka, a mieli jeszcze mniejszą wiedzę w danym temacie niż ja – danego człowieka i jego nietypowe zachowanie lub aktywność nazywali debilem/debilizmem/kretynem itp. Taką osobą dla mnie wtedy nie zrozumiałą(było to naprawdę wiele lat temu) był dla mnie Pan Cejrowski i jego chodzenie boso przez świat. Po czasie myślałem, że robi to w celu reklamy swojej osoby czy też programu, który prowadził(czy też książek, które sprzedaje). Naturalnie nie to było jego celem(chociaż pośrednio pewnie i też). Chodzenie boso to już nie są żadne spekulacje czy też doświadczenia ludzi lub po prostu domysły. Chodzenie boso powoduje uziemienie ciała człowieka przez co następuje inny przepływ elektronów przez ciało niż normalnie chodząc w butach, co powoduje wiele korzystnych zmian w organizmie człowieka. Co dokładnie powoduje?Wszystko poniżej:
Post wydał Ci się wartościowy?a może po prostu mnie lubisz ;)?podziel się nim na Facebooku i go udostępnij!
Polub tego bloga na FB, gdzie znajdziesz też dodatkowe newsy, których tutaj nie publikuje https://www.facebook.com/zdrowiebeztajemnic
Obserwuj mnie na instagramie www.instagram.com/premyslaw84
Głosuj i wybieraj kolejne tematy – prawa strona bloga – zakładka „Ankieta”
Literatura
⇧1 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24066011 |
---|---|
⇧2 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15650465 |
⇧3, ⇧7 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19083655 |
⇧4 | ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3265077/ |
⇧5 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25748085 |
⇧6 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18047442 |
⇧8 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21469913 |
⇧9 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21856083 |
⇧10 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26443876 |
⇧11 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20064020 |
⇧12 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22757749 |
⇧13 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27089527 |
⇧14, ⇧15, ⇧17, ⇧18 | ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4378297/ |
⇧16, ⇧19 | ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3116537/ |
⇧20 | Eur Biol Bioelectromagnetics, 2005; 1: 23–40 |
Witamina A jest bardzo ważna w organizmie. Kwas retinowy i jego oddziaływanie jest ważnym elementem w przypadku stanów zapalnych i chorób z nim związanym. Najwyższe zapotrzebowanie na retinol mają matki w ciąży i nienarodzone jeszcze płody które wręcz wysysają tą witaminę od swojego stwórcy. Doprowadza to do późniejszego pogłębionego niedoboru zarówno u niej jak i małego dziecka skutkując wieloma problemami zdrowotnymi (slaby układ odpornościowy w którym dominują stany zapalne, słaby wzrok w tym i kurza ślepota, fatalna jakość skóry, niedoczynność tarczycy, cukrzyca lub stan przedcukrzycowy tj.podwyższony cukier we krwi itp etc.). Jaką dokładnie odgrywa rolę retinol?jaki pełni funkcje?Wszystko poniżej.
Negatywne funkcje
29)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22941525?dopt=Abstract
Jak można stwierdzić czy istnieje wysokie prawdopodobieństwo niskiego poziomu A?
Dodatkowe info
Normalna przyswajalność karotenoidów jest minimalna. Około 70-90% strawionego retinolu jest przyswajana, lecz nawet w korzystnych okolicznościach tylko 3% do 34% karotenoidów może zostać skonwertowane na witaminę A.
Zapasy witaminy A są pomniejszane o przynajmniej 5% każdego dnia.40)
Enzym BCMO1, który odpowiada za konwersję prowitaminy A (karotenoidów) do retinolu głównie w śluzówce jelita cienkiego (i w mniejszym stopniu w jądrach, wątrobie i nerkach) wymaga kwasu żółciowego i żelaza. Produkt przetworzenia karotenoidów jest metabolizowany głównie do retinolu przez wyspecjalizowane enzymy, które wymagają witaminy B2, B6 oraz cynku jako kofaktorów.
Post wydał Ci się wartościowy?a może po prostu mnie lubisz ;)?podziel się nim na Facebooku i go udostępnij!
Polub tego bloga na FB, gdzie znajdziesz też dodatkowe newsy, których tutaj nie publikuje https://www.facebook.com/zdrowiebeztajemnic
Obserwuj mnie na instagramie www.instagram.com/premyslaw84
Głosuj i wybieraj kolejne tematy – prawa strona bloga – zakładka „Ankieta”
Literatura
⇧1 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/6453848 |
---|---|
⇧2 | link.springer.com/chapter/10.1007%2F978-0-585-33172-0_31 |
⇧3 | jimmunol.org/content/168/9/4495.full.html |
⇧4 | en.wikipedia.org/wiki/Calcitriol_receptor |
⇧5 | en.wikipedia.org/wiki/Thyroid_hormone_receptor |
⇧6, ⇧9 | mdpi.com/2077-0383/3/2/453/htm#B125-jcm-03-00453 |
⇧7 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23847298 |
⇧8 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24550796 |
⇧10, ⇧17 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24266881 |
⇧11 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16688774/ |
⇧12, ⇧13 | ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3504648/ |
⇧14 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23485553 |
⇧15 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24774069 |
⇧16 | ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3382039/ |
⇧18 | jbc.org/content/early/2014/12/01/jbc.M114.616763.full.pdf+html |
⇧19 | medicalnewstoday.com/articles/288199.php |
⇧20 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17330505 |
⇧21 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19839007 |
⇧22 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9841582 |
⇧23 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23916367 |
⇧24 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11208727?dopt=Abstract |
⇧25, ⇧26 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10357725?dopt=Abstract |
⇧27 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/5020271?dopt=Abstract |
⇧28 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3994312?dopt=Abstract |
⇧29 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22941525?dopt=Abstract |
⇧30 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10421302?dopt=Abstract |
⇧31 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21637904?dopt=Abstract |
⇧32 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22074369?dopt=Abstract |
⇧33 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22268388?dopt=Abstract |
⇧34 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21388452?dopt=Abstract |
⇧35 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21388456?dopt=Abstract |
⇧36 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10948381?dopt=Abstract |
⇧37 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20120794?dopt=Abstract |
⇧38 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19103647?dopt=Abstract |
⇧39 | snpedia.com/index.php/Rs7501331 |
⇧40 |
|
Skład: (2E,6Z,8E)-N-isobutyl-2,6,8-decatrienamide (alkaloid Spilanthol)1)ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10389272(2E,4E,8Z,10Z)-N-isobutyl-dodeca-2,4,8,10-tetraenamide, most prominent at 0.71%, (2E,7Z)-N-isobutyl-2,7-tridecadiene-10,12-diynamide (0.12%), (2Z)-N-phenethyl-2-nonene-6,8-diynamide (0.11%), (2E,4Z)-N-isobutyl-2,4-undecadiene-8,10-diynamide (0.25%), (2E,7Z)-N-isobutyl-2,7-decadienamide (0.04%), (2E,6Z,8E)-N-(2-methylbutyl)-2,6,8-decatrienamide (0.07%), (z)-Non-2-en-6,8-diynoic acid isobutylamide (0.01%), (2E)-N-isobutylundeca-2-ene-8,10-diynamide (0.01%), and Spilanthic acid 2-methylbutylamide (0.04%), (7Z,9E)-2-oxo-undeca-7,9-dienyl 3-methylbut-2-enoate (aka. Acmellonate) , The triterpenoid 3-acetylaleuritolic acid, Scopoletin, Vanillic acid, trans-ferulic acid, trans-isoferulic acid, Cimicifugaplants, uronic acid, galactose, arabinose, rhamnose, glucose, rhamnogalacturonan , lkamides, hydrocarbons, acetylenes, lactones, alkaloids, terpenoids, flavonoids, and Z-Non-2-en-6,8-diynoic acid isobutylamide 3 and (Z)-dec-2-en-6,8-diynoic acid isobutylamidecoumarins 8,11-dihydroxy-dodeca-2E,4E, 9E-triensaureisobutylamide and 7-hydroxy-trideca-2E, 8E-dien-10, 12-diynoic acid isobutylamide, N-2-Phenylethylcinnamide, stigmasterol Taraxasterol acetate lupeyl acetate więcej o składzie poszczególnych części rośliny tutaj 2)http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/217573283)http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/167539164)http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/216418795)http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19255544
6)https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23014505
Spilanthes mauritiana wykazuje umiarkowane właściwości antywirusowe względem wirusa HSV, herpes simplex, Cox, Coxsackie B2, polio, polio typ 1A/3S, VSV i inne.45)https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3888711/
Przygotowanie nalewki:
Firma nieżyjącego już szwajcarskiego zielarza dr. Alfreda Vogel’a , sprzedaje nalewkę na 67% alkoholu z suszu i w takiego też (70%) alkoholu użyłbym do zrobienia nalewki 1:5 na z tego zioła. W przypadku bólu zęba rzuć listek lub zrobić płukankę kilkuminutową z wody z łyżeczką nalewki ze Spilantesu.
Post wydał Ci się wartościowy?a może po prostu mnie lubisz ;)?podziel się nim na Facebooku i go udostępnij!
Polub tego bloga na FB, gdzie znajdziesz też dodatkowe newsy, których tutaj nie publikuje https://www.facebook.com/zdrowiebeztajemnic
Obserwuj mnie na instagramie www.instagram.com/premyslaw84
Głosuj i wybieraj kolejne tematy – prawa strona bloga – zakładka „Ankieta”
Literatura
⇧1, ⇧7 | ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10389272 |
---|---|
⇧2, ⇧9, ⇧20, ⇧21 | http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21757328 |
⇧3, ⇧8 | http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16753916 |
⇧4 | http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21641879 |
⇧5 | http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19255544 |
⇧6, ⇧32 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23014505 |
⇧10 | http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11297856 |
⇧11 | http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20727332 |
⇧12 | http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20227845 |
⇧13 | http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17658211 |
⇧14 | http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21206617 |
⇧15 | http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19808085 |
⇧16 | http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17705140 |
⇧17 | http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19330100 |
⇧18 | http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17541175 |
⇧19 | http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18321049 |
⇧22, ⇧24 | http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15120455 |
⇧23 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27213818 |
⇧25 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27296455 |
⇧26 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25033813 |
⇧27 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25382467 |
⇧28 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27692316 |
⇧29 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/8786762 |
⇧30 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15601453 |
⇧31 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24416280 |
⇧33 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20505912 |
⇧34 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22692989 |
⇧35, ⇧37, ⇧45 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3888711/ |
⇧36 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24130585 |
⇧38 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26672426 |
⇧39 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25816985 |
⇧40 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26601806 |
⇧41 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24051025 |
⇧42 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22414477 |
⇧43 | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3858870/ |
⇧44 | http://biotechnologia.pl/kosmetologia/doniesienia-naukowe/acmella-oleracea-roslina-od-bolu-zeba-i-ziolowy-botox,12745 |